పందులు చనిపోతున్నాయ్..!

అది కేరళలోని ఒక చిన్న గ్రామం.. సాయంత్రం చల్లని గాలి వీస్తోంది. చెట్ల కొమ్మలు ఆడుకుంటున్నాయి. పక్కనే పందులు తిరుగుతున్నాయి. ప్రతి ఉదయం వాటి అరుపులు ఊరికి జీవం తెచ్చేవి. కానీ ఆ తర్వాతి రోజు ఉదయం మాత్రం ఆ అరుపులు వినిపించలేదు. పొగమంచు కమ్ముకున్న పొలాల్లో కేవలం నిశ్శబ్దమే ఉంది. ఓ రైతు నిద్రలేచి తన పందుల దగ్గరకు వెళ్తున్నాడు. అతని అడుగులు మట్టిలో మునిగిపోతున్నాయి. గాలిలో ఏదో వింత వాసన. నేలపై రెండు పందులు కదలకుండా కనిపించాయి. వాటి శరీరాలపై ఎరుపు మచ్చలు ఉన్నాయి. రైతు గుండె ఒక్కసారిగా బరువైంది. అతను ఊపిరి పీల్చలేక కూర్చున్నాడు. ఆ సాయంత్రానికి ఇంకో పంది చనిపోయింది. మరుసటి రోజు మరిన్ని చనిపోయాయి. ఊరంతా భయంతో తడిసిపోయింది. కొందరు దీన్ని దేవుడి శాపమని అనుకున్నారు. కానీ వైద్యాధికారులు వచ్చి నిజం చెప్పారు. ఇది దేవుడి కోపం కాదు, ఇది చీకటిలో దాగిన వైరస్. దాని పేరు ఆఫ్రికన్ స్వైన్ ఫీవర్. ఇప్పుడీ వైరస్‌ కేరళలోని కొట్టాయం జిల్లా కుమారకం గ్రామంతో పాటు త్రిస్సూర్ జిల్లా మడక్కతర పంచాయతీలోనూ కనిపించింది.

ఈ వైరస్ పందుల రక్తంలోకి చేరి, వాటి శరీరాన్ని నెమ్మదిగా తినేస్తుంది. మొదట జ్వరం వస్తుంది, తర్వాత రక్తస్రావం మొదలవుతుంది.. చివరికి ఊపిరి ఆగిపోతుంది. దీని మాయ ఏంటంటే ఇది మనుషుల్ని తాకదు, కానీ మనుషులే దీనికి వాహకులు. మన చెప్పుల్లో, మన బట్టల్లో, మన చేతుల్లో ఈ చీకటి దాగి ఉంటుంది. ఒక రైతు మరో ఫారంకి వెళ్తే, అతనితోపాటు వైరస్ కూడా ప్రయాణిస్తుంది. ఒక పంది వైరస్‌తో బాధపడితే దాని శరీర ద్రవాలన్నీ వైరస్‌తో నిండిపోతాయి. రైతులు, పశు సంరక్షకులు ఆ పందిని తాకినప్పుడు లేదా దాని దగ్గర పనిచేసినప్పుడు, వారి చేతులపై వైరస్ అంటుకుంటుంది. తర్వాత వారు మరో పంది దగ్గరికి వెళ్తే వైరస్ అక్కడికి చేరుతుంది.

ఇక ఫీడ్ తీసుకెళ్లే ట్రక్కులు, ఫారంలో ఉపయోగించే బకెట్లు, కత్తులు, గొడుగులు, చెప్పులు లాంటివి వైరస్‌ను మోసే వస్తువులుగా మారతాయి. ఎవరైనా ఒక ఫారం నుంచి ఇంకో ఫారంకి వెళ్తే, పాదాల కింద ఆ చీకటి ప్రయాణిస్తుంది. ఇక కొందరు యజమానులు పాడైన మాంసాన్ని పందులకు వేస్తారు. అందులో వైరస్ ఉన్న మాంసపు ముక్క ఉంటే, అది పంది శరీరంలోకి ప్రవేశించి వ్యాధిని కలిగిస్తుంది. ఇది వైరస్‌కు అత్యంత ఇష్టమైన మార్గం. అందుకే ప్రభుత్వం అత్యవసరంగా చర్యలు చేపట్టింది. పందుల ఫారంలు మూసివేసింది. ఒక కిలోమీటరు పరిధిని నిషేధ ప్రాంతంగా ప్రకటించింది. పది కిలోమీటర్ల లోపల ఎవ్వరూ పందులను తరలించకూడదు. ఫారంల గేట్ల ముందు ఎరుపు జెండాలు పెట్టారు. రాత్రివేళ ఆ పల్లె మొత్తం ఒక చీకటి పంజరంలా మారింది.

ఒక వెటర్నరీ డాక్టర్ మాస్క్ వేసుకుని గ్రామంలోకి ప్రవేశించాడు. ప్రతి అడుగు అతనికి మృత్యువుతో నడుస్తున్న అనుభూతి. పందుల మృతదేహాల దగ్గరికి వెళ్లి నమూనాలు సేకరించాడు. గాలి భారంగా ఉంది.. ఎక్కడో మట్టి కింద మిగిలిపోయిన జీవం ఇంకా ఊపిరి పీలుస్తున్నట్టుంది. అతనికి తెలుసు, ఈ వైరస్‌కి మందు లేదు. దీన్ని ఆపగలిగేది కేవలం మనుషుల జాగ్రత్త మాత్రమే. కొన్ని రోజుల్లోనే పందుల ఫారంలు ఖాళీ అయ్యాయి. వందల సంఖ్యలో పందులను కాల్చేశారు. పిల్లలు కిటికీ వెనుక నుంచి వాటిని చూస్తూ కంటతడి పెట్టారు. ఆ వాసనలో చనిపోయిన జీవుల కన్నీరు, రైతుల నష్టం, భయంతో నిండిన మౌనం కలసిపోయాయి. ఆ చీకటి ఊరిని కప్పేసింది. కానీ వైరస్ కనపడలేదు. అది ఎక్కడ ఉందో ఎవరికీ తెలియదు. కాబట్టి ప్రతి ఒక్కరూ భయపడ్డారు. మనం చూడలేనిది ఎంత భయంకరమో ఆ ఊరు మొదటిసారిగా అర్థం చేసుకుంది. ఈ స్వైన్ ఆఫ్రికన్‌ వైరస్ ఇంకా చనిపోలేదు. అది ఇంకా మట్టిలో ఊపిరి పీలుస్తోంది. గాలి దాటే ప్రతి క్షణం ఒక చల్లని హెచ్చరికలా వినిపిస్తోంది.. మృత్యువు వెళ్లిపోలేదు, అది కేవలం ఎదురుచూస్తోంది. ఇది కేరళలో జరుగుతున్న వాస్తవ కథ..!